است چاره‌اى جز استفاده از مأخذ و منابع اهل سنّت را نداشته است ، گرچه اين مسأله در نوع خود مزيّتى شمرده شده است ولى حقيقت مطلب آن است كه حراست و نگهبانى و دقّت و تعمّق شيعه ، خيلى قوىتر ، متقن‌تر از اهل سنّت است خاصّه آنكه عامّه يك قرن و نيم ديرتر از شيعه ، به نگارش حديث و خبر ، رو آورده است كه خيلى از مطالب و حقايق از دست رفته بود و ما تحقيق وسيع‌ترى در اين باب را در پيشگفتار « ترجمه أربعين شيخ بهايى » و كتاب « زير بناى تمدّن و علوم اسلامى » آورده‌ايم . 3 . ضعف محتوائى : يكى ديگر از نقاط ضعف آن ، شمول آن به پاره‌اى از مطالب سخيف مىباشد كه ضعف و بىپايه بودن آنها مسلّم و قطعى است به عنوان مثال او داستان عروسى حضرت قاسم ( ع ) را با آب و تاب فراوان ، ذكر مىكند و نوعى مجلس‌آرائى و صحنه‌سازى و دكوربندى انجام مىدهد در صورتى كه اين امر در آن حشر عظيم و در آن گيرودار هولناك ، نه تنها صورت عملى و وقوعى ندارد ، بلكه بسيار دور از عقل و منطق و شئون عرف ، مىباشد هر چند اين موضوع ، گريه آور و حزن آفرين و مجلس آرا است ولى مگر ما تصميم گرفته‌ايم خاندان وحى و دودمان رسالت را عامل گريه و وسيلهء بكاء و ألم و ناراحتى قرار دهيم ؟ مگر گريه و اشك چشم ، خود هدف غايى و مقصد نهائى است ؟ به يقين مسئوليّت رهبرى و نقش هدايتى و تربيتى آن مراسم ، خيلى فراتر و بالاتر از اين نوع مسائل پيش و پا افتاده مىباشد شهامت و شجاعت و وفا به عهد حضرت قاسم ( ع ) فرزند امام مظلوم حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام را از آن نكته‌اى مىتوان به دست آورد كه در آن شب تقسيم مسئوليّتها و تعيين تاكتيك جنگ عاشورا كه از سوى حضرت قمر بنى هاشم ابو الفضل العبّاس ( ع ) صورت مىگرفت و ظاهرا به علّت صغر سنّ و رعايت حال مادر و نگهداشتن نسل امام مظلوم ( ع ) حضرت مجتبى ( ع ) يا جهات ديگرى كه در بين بوده است از سوى عموى بزرگوارش ، مسئوليّتى به او محوّل نشد ، اين عنصر غيرت و ايثار و فداكارى در آن جمع به پا خاست و به محضر عموى سردارش ، عرضه داشت : با اجازهء شما من فردا در روز جنگ و محاربه ، پرچم سپاه دشمن را سرنگون خواهم ساخت و سرنگون ساختن پرچم ابن سعد به عهدهء من ! از اينرو در غوغاى بزرگ عاشورا پس از كشتن ازرق پهلوان نامى و چهار پسر جنگ آور او ،